Agata Wilam: Planeta Szkoła

Jakie są na świecie najświeższe pomysły, które zmieniają paradygmat edukacji? „Czy słyszałaś o Khan Academy?” - to pytanie pada w rozmowach okołoedukacyjnych. Stawiają je nie tylko edukatorzy, ale ludzie z nowych technologii, innowacji, start-upów i wszelkich takich nowinek i od kreatywnego kombinowania. KA jest popularne i świdruje w głowie. Gdy ludzie mówią: Khan Academy nadchodzi, myślą: idzie nowe. Idea odwróconej klasy, fundamentalna dla Khana, jest z gatunku tych, co najpierw wywołują zdziwienie, jeśli nie oburzenie: „nieee to absurd, to nie ma sensu!” Po chwili jednak, gdy głowa przestawi się na myślenie „odwrotne”, sens zaczyna wyłaniać się coraz wyraźniej, by w końcu wyprzeć model wyjściowy: „To oczywiste, dlaczego jeszcze szkoła tak nie działa! Przecież to jasne jak słońce, że wiedzę pozyskać może sobie każdy, zawsze i skądkolwiek, ale by to wszystko zrozumieć, przetworzyć, przyjąć i używać, potrzebny jest trening pod okiem  eksperta”. Pamiętam z czasów licealnych te dł...

What would I say, if some of The Big Guys (Google, Facebook, Microsoft, Apple etc.) came to me and asked: do you have any great idea we could help you with? Probably I could say, that I would like to bring the wisest people to education and deliver the best education to kids in each corner of the country. Sounds like a dream, isn't it? We organise for children lectures and workshops with scientists and other enthusiasts – really good selection of wise people - well, actually they are in. What about remote places far from everything, in the middle of nowhere? To be honest, there are no such places, if you have kids around. With kids you are always in the busy centre. And where are kids, there are teachers, too. And – you like it or not – they are people, who mostly bring knowledge to youngsters. Teachers with passion, teachers who are hungry for wisdom, bored teachers, accidental teachers – all sort of teachers use to shape, are shaping and will shape the young brains, op...

Raz staruszek spacerując w lesie Ujrzał listek przywiędły i blady I pomyślał - znowu idzie jesień Jesień idzie - nie ma na to rady A był sierpień, pogoda prześliczna ... Beztroski nastolatek - jeszcze wakacje (obraz z Muzeum Sztuki Współczesnej w Brisbane) Któż nie zna piosenki Andrzeja Waligórskiego. Są też inne oznaki zbliżającej się jesieni. Wśród pewniaków jest dyżurny temat przełomu sierpnia i września: ciężki i drogi tornister. Przejrzałam pobieżnie zasoby internetowe pod tym kątem. I co? Tornister jest za ciężki, a podręczniki zbyt drogie od wielu lat, co rok o tej porze.  10.09.2005: Nawet siedem kilogramów dźwigają uczniowie podstawówek. Krzywy kręgosłup może mieć 80 procent dzieci. (wiadomości.wp.pl) 8.10.2007: Wojna o przeładowane tornistry (dziennik.pl) 6.11.2008: Ważącą kilkanaście kilogramów żelazną kulę z łańcuchem oraz tornister wręczyli wczoraj minister edukacji Katarzynie Hall reporterzy z Radia RMF FM. (wyborcza.pl) 22.10.2009: Od lat to ...

W drodze o wiele łatwiej uczyć się geografii.  Mijamy rozległe uprawy: pszenicy, rzepaku albo trzciny cukrowej, bananów i pytania same cisną się do głowy: kto to uprawia, co to jest, dlaczego tutaj,  co dalej z tym się dzieje ... I trzeba razem szukać odpowiedzi: w głowie, w książce, w internecie. Mijamy krajobrazy: bujne lasy, rozpadające się skały, suche zarośla – co to jest, dlaczego tu zielono, a tam pusto, czy tu mieszkają jakieś zwierzęta, dlaczego te, a inne nie ... Poznajemy mieszkańców: jedni otwarci, chętni do rozmowy, sami zagadują, inni skryci, unikają kontaktu. Co sprawia, że jedni ludzie, nawet całe nacje, są zadowoleni z życia, spokojni, a też energiczni i uśmiechnięci; inni napięci, pełni niepokoju lub  obojętni. Rozmawiamy o tym. Razem staramy się to zrozumieć. Często  dzieci są ekspertami. One tak dużo wiedzą – ze szkoły, z filmów przyrodniczych i i popularnonaukowych, z gazet czy radia. Podczas podróży pojedyncze, oderwane fakty znajdują kontekst...

Podróżowanie - najlepsza forma uczenia się w największym uniwersytecie. Gdy byłam dzieckiem, podróżowaniem była jazda przez cały kraj na wakacje. Mieszkałam w górach, jeździłam nad morze. Podróż musiała trwać. Nie liczył się wyjazd mniejszy niż pół tysiąca kilometrów w jedną stronę. Podróże odbywało się także w ramach własnego pokoju. Wystarczyły powieści dla dzieci - "tomki" czyli  przygody podróżnika trochę starszego ode mnie, spisane przez Alfreda Szklarskiego albo podróżnicze książki Arkadego Fiedlera. Koc, stół, chlebak, w chlebaku mapa, finka, herbatniki - i  była podróż   międzykontynentalna. Teraz, gdy jestem dorosła, wyjeżdżam z rodziną do miejsc, po których kiedyś podróżowałam przy pomocy palca i mapy. Wyjazdy są integralnym elementem życia. Jedzie się po to, by poznać, a także, by przez inny rytm dnia, inne życie dookoła – odpocząć. Podróżowanie stało się koniecznością. Nie wyjeżdżamy na urlop, wczasy. Wyruszamy w podróż. Zwykle bez dokładnego planu...

Ministerstwo Edukacji Narodowej ogłosiło Rok Odkrywania Talentów. Właśnie się kończy. Bilans? Wśród konkursów na realizację zadań publicznych, ogłaszanych regularnie w Biuletynie Informacji Publicznej, znalazły się w ostatnim czasie dwa związane z tematyką roku. I dobrze – jest  temat roku, powinny być i pieniądze na jego realizację. Wylęgarnie talentów? Celem konkursu na "Program pomocy wybitnie uzdolnionym uczniom" było wyłonienie projektów wspierających uczniów  z wybitnymi uzdolnieniami akademickimi, artystycznymi,  technicznymi, sportowymi lub społecznymi. Na przygotowanie wniosku były raptem trzy tygodnie. Wśród warunków - całą kwotę (od 150 tys. złotych w górę) należy wydać do połowy grudnia, co zważywszy moment wnioskowania oraz okres wakacyjny, de facto oznacza trzymiesięczny okres realizacji projektu.  Kto szybko daje, dwa razy daje – mówi przysłowie, mimo wszystko trudno mi sobie wyobrazić dobrze przygotowany, przemyślany i  ściśle odpowiadający ...